دریای امید من

دوستان مهربان دوستتان دارم---همیشه هستند کسانی که پرواز تو را دوست ندارند؛تو به پرواز فکر کن نه آنها.
تقديم به او كه خود ميداند كه ديوانه وار دوستش دارم اما تنها بانگاهش آتش دلم را شدت ميدهد: تو كيستي آن معجوني كه مرا سيراب ميكند؟ يا آن كبوتري كه بر بام دلم نشسته و قصد رفتن ندارد.. تو كدامين غزل عاشقانه اي كه سرودنت را حافظ مي یايد.. هرچه و هر كه هستي باش ولي عشقت را از من دريغ نكن... اي عاشقانه ترين غزل واي زيباترين قصيده انتظار وآرامش نگاهت را هميشه وهمواره به من تقديم كن.......